Foto door Nathan Dumlao op Unsplash

Twee weken geleden las ik op de voorpagina van een krant een ronkende kop waar de verontwaardiging van afspatte over een bedrijf waar de directie een forse bonus gaat ontvangen, ondanks (of dankzij?) de staatssteun die het ontving. Op dezelfde pagina rechtsboven een verwijzing naar een artikel over het beroemde kinderboek ‘Rupsje nooitgenoeg’, waarvan de schrijver onlangs overleden is. Hoe treffend wil je het hebben? Dat het hier niet meer om incidenten gaat, is inmiddels wel duidelijk na berichten over duistere mondkapjesdeals, corrupte overheidsbestuurders en zichzelf verrijkend topmanagement. Dergelijke voorvallen herinneren ons eraan dat aan de basis moraal en het erover nadenken (ethiek) belangrijk blijft in het samenleven en bij het samenwerken. Daarbij gaat het om het beheersen van de drijfveren die meer gericht zijn op ‘ik’ dan op ‘wij’. Minder inhaligheid en meer eerlijkheid; dus minder van dat rupsje in onszelf. Dit haakt aan bij een verhaal dat Jezus vertelde over iemand die nog grotere schuren ging bouwen om alles op te slaan wat hij bijeengebracht had. Maar dan zegt God tegen hem: “Dwaas, nog deze nacht zal je leven van je worden teruggevorderd. Voor wie zijn dan de spullen die je hebt opgeslagen?” We hebben het leven in bruikleen, delen dat met anderen en geven het ook weer door. Wie zich dat realiseert is slim bezig!

Reinier van Markus

Gepubliceerd op vrijdag 11 juni 2021 in het Noordhollands Dagblad

www.lekenprediker.nl

#ethiek #moraal #lekenprediker